Prace interwencyjne

         Prace interwencyjne to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę (oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika) lub przez przedsiębiorcę  niezatrudniającego pracownika, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą  i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Do tej grupy zalicza się:

•  bezrobotnych do 25 roku życia,
   

• długotrwale bezrobotnych albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, oraz kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
   

• bezrobotnych powyżej 50 roku życia,
   

• bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez, wykształcenia średniego,
   

• bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
   

• bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
   

• bezrobotnych niepełnosprawnych.

Prace interwencyjne stanowią pomoc publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji określoną w rozdziale I, art. 40 oraz rozdziale III rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 i jest udzielana zgodnie z przepisami tego rozporządzenia.

W wyniku organizacji prac interwencyjnych pracodawca korzysta z częściowej refundacji wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Pracodawca, który zatrudnił bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy, otrzymuje zwrot części kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

Pracodawca, który zatrudnił bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych na okres do 12 miesięcy, otrzymuje zwrot części kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty  minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

Jeżeli pracodawca bezpośrednio po zakończeniu prac interwencyjnych trwających co najmniej 6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez okres dalszych 6 miesięcy i po upływie tego okresu dalej zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy, starosta może przyznać pracodawcy jednorazową refundację wynagrodzenia w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie wyższej jednak niż 150 % przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia tego warunku.  

 Wniosek > Druki